Αναρτήσεις

Σε αυτό το παράλληλο σύμπαν, που ο χρόνος διαστέλλεται κατά το δοκούν και οι αποστάσεις δεν υπάρχουν παρά μόνο στις τάξεις των χιλιοστών για να μην τα καταπιεί όλα μια μαύρη τρύπα, αποφάσισε εκείνη να κάνει ένα ταξίδι. Όπως ήταν με το νυχτικό, σηκώθηκε από το κρεβάτι,δεν φόρεσε παντόφλες ούτε κάποιο επανωφόρι, και βγήκε στο μπαλκόνι. Έμενε στον τρίτο όροφο,σχετικά χαμηλά. Σκαρφάλωσε στο κάγκελο και με μιας πήδηξε..και προσγειώθηκε κρατώντας ισορροπία που θα τη ζήλευε κι ο καλύτερος ακροβάτης, μέσα στην αριστερή Του τσέπη... Ήταν μια τσέπη ανδρικού παντελονιού από αυτά που φορά κανείς μέσα στο σπίτι, ίσως και για να κοιμηθεί. Μοιάζει το ύφασμα βαμβακερό κι η τσέπη είναι σκοτεινή, ζεστή και γεμάτη χνούδια... Έτσι μικροσκοπική όπως είναι, μαζεύει μερικά από δαύτα, τα φτιάχνει λες σαν κρεβάτι και ξαπλώνει επάνω τους.. Εκείνος ξαφνικά ποιος ξέρει τι θυμήθηκε και άρχισε να κουνιέται..όλο και πιο έντονα...όλο και πιο πολύ τραντάζεται εκείνη πάνω στις χνουδομπαλες..Εκείνος μάλλον μιλάει με το…

όταν, τότε θα είμαι εδώ. πάντα.

όταν η Αρχή του Τέλους κάποτε γίνει η Ζωή σου, να θυμάσαι πως οι Νέοι Δρόμοι ίσως σε οδηγήσουν σε Αδιέξοδο, ενώ οι Δρόμοι του Χθες, όσα ρόδα κι αγκάθια κι αν είχανε, όσο κι αν σε πληγώσανε, πάντα θα είναι οι Δρόμοι που θα θυμάσαι.




Μιλώ απ'το πηγάδι

-Βγάλτε με απ'το πηγάδι, φώναξε. Κι όταν δεν απάντησε κανείς, σώπασε κι άρχισε να πίνει το νερό λίγο λίγο, μπας και λιγοστέψει και δεν την πνίξει.

μιλώ XV ( με τον κηπουρό )

-Ξέρεις πόσο καιρό έχω να πετάξω καινούργιο φυλλαράκι; Πολύ... Καλό χώμα έχω, στον ήλιο βγαίνω, με σκάβω μονίμως γύρω-γύρω και μέσα-μέσα... Όσο για νερό, όταν βρέχει ποτίζομαι.
Γιατί δεν ανθίζω, μου λες;

επιτάφιος

Εικόνα
θέλω να γίνω μικροσκοπική και να καθίσω πάνω στο αριστερό σου αυτί.

κι από εκεί να δούμε μαζί την περιφορά του επιταφίου μου.

εσύ, άραγε, ξέρεις να εξημερώνεις ανθρώπους;

μιλώ XIV - αντιδραστικά

δεν ποστάρω τίποτα,
δεν μιλώ για τίποτα,
είμαι ελεύθερη!