Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2009

Μαρίκα και Τάκης

Μέρες. Βδομάδες περίμενε αυτή τη στιγμή. Αυτή που θα την έκανε να πιάσει ξανά χαρτί και μολύβι. Είχε καιρό να γράψει. Δεν είχε τι να πει. Έτσι μου λεγε στις κουβέντες που κάναμε όλο και πιο συχνά τελευταία. Κι ήταν κάτι που της ερχόταν να το κουβεντιάσει τις πιο παράξενες στιγμές. Περπατώντας στο δρόμο, μετρώντας πιέσεις, γράφοντας ιστορικά. ''Πάλι καλά που υπάρχουν και τα ιστορικά...'', μου έλεγε με χαμόγελο μπερδεμένο με μια γεύση απογοήτευσης. Τα σκεφτόταν αυτά μέσα στο λεωφορείο. Να κρατιέται από τη χειρολαβή, να πιάνει το βλέμμα που τη λοξοκοιτάζει από το απέναντι κάθισμα, να νιώθει ένοχη είτε γιατί σήμερα είναι ψιλοαχτένιστη είτε γιατί χτένισε τα μαλλιά της πολύ πετυχημένα - παραδόξως την άγχωναν και οι δυο καταστάσεις. άλλα ούτε και το να μην είχε μαλλιά θα ήταν λύση-. Όλα αυτά τα σκέφτεται στην καθημερινή διαδρομή από το σπίτι στο πανεπιστήμιο και πάλι πίσω. Πόσο καιρό έχει να γράψει... Από κανέναν δεν έλειψε η γραφή της. Και τί να γράψει; Τι και για ποιόν να μ…

α ε ρ ι κ ό

Εικόνα
''αερικό λεν την αγάπη που αγαπώ...''


θα τα ξαναπούμε σύντομα. ως τότε καλά ταξίδια να 'χουμε.

Monaliza