Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

κ α μ ή λ α (ανασφάλιστη μοναξιά)

Μας τελειώσαν οι αγάπες, τα φρου-φρου και τ'αρώματα
ξημερώσαν οι νύχτες και νυχτώσαν τα σώματα.
Σε ρωτάω να μου πεις τι συμβαίνει και χάθηκα
τι συνέβη και νιώθω σα να μπήκα σε νάρθηκα.

Δεν είν' έτσι η εποχή που ανθίζουν τα ανθίζοντα
κι ούτε βλέπω γραμμή που να μοιάζει μ'ορίζοντα.
Νιώθω σαν μια καμήλα στης ερήμου την έρημο
με αξία στο ζύγι όσο πιάνει σ'ωφέλιμο...

Σου ζητάω να μου πεις πως θ'αλλάξουν τα πράγματα
πως θα'ρθει ο καιρός που θα γίνουν και θαύματα..

Κι εγώ σου δείχνω το φεγγάρι με το δάχτυλο
κι εσύ μου δείχνεις ένα τοίχο με το χέρι
''ανασφάλιστη μοναξιά ζητάει ταίρι''...

6 σχόλια:

Καραμπουζουκλήδες είπε...

Σας διαβάζουμε και το απολαμβάνουμε!

Monaliza είπε...

να είστε καλά κι ευχαριστώ!

kostas είπε...

Υπαρχουν ονειρα για το μελλον?
Στην κατοχη υπηρχαν ονειρα,θα τελειωσει ο πολεμος θα ερθουν καλλυτερες ημερες κλπ.
Τωρα νομιζω πως οι νεοι,με αυτα που βλεπουν και κυριως με αυτα που ακουνε,εχουνε αγωνια για το τι θα γινει.
Πιστευω πως το φως θα ερθει απο τους νεους που θα προσπαθησουν με το μυαλο τους για το καλλυτερο.
Δεν χρειαζονται οικονομολογοι,χρειαζονται μπακαληδες,δηλαδη κοινος νους!
Δεν θελουμε τριγωνομετρια αλλα απλη πρακτικη αριθμητικη,τοσο απλα.
Καλημερα,να ειασαι καλα.
Κωστας

παράλληλος είπε...

Με μια καμήλα στους Δελφούς και με την αγάπη μου...

Monaliza είπε...

που εισαι ματια μου?...χαθηκαμε στη μπλογκοσφαιρα.... και μας εμεινε η σφαιρα...

παράλληλος είπε...

...κι αυτή δεν βρήκε στόχο! ;Ρ