Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

χνούδια

Μην πεις πως είσαι λυπημένη
ποτέ μην τον αφήσεις να το δει
κι ας έχει μες τα μάτια σου γραφτεί
εσύ να δείχνεις πάντα θυμωμένη.

Μην πεις πως είναι ποιητής
ποτέ μην ξεστομίσεις τέτοια λόγια
γιατί θα σ' οδηγήσουν σε υπόγεια
που μόνη κι αυτοβούλως θα θαφτείς.

Τα λόγια αυτά δε γίνονται τραγούδια
για ποίημα είναι λίγα και φτωχά
μα έτσι είναι τα όνειρα, πικρά
και φεύγουν από πάνω μας σαν χνούδια...

8 σχόλια:

Big Mama είπε...

Γράφω στην τελευταία σου ανάρτηση αν και διάβασα και προηγούμενες... όμορφη γραφή, ποίηση που μου αρέσει... Καλώς σε βρήκα μέσα στη νύχτα.

Monaliza είπε...

*Big Mama καλώς ήρθες μέσα στη νύχτα. έτσι είναι, τη μέρα δεν προλαβαίνουν οι άνθρωποι.
καλη η νύχτα.
καληνύχτα.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Kλησπέρα MONALIZΑ
Όμορφη έκπληξη η ποίησή σου. Μού άρεσε και χάρηκα την αίσθηση ισορροπιών που έχεις γράφοντας ένα ποίημα, τη στόχευση και ασφαλώς το ταλέντο σου. Να έρχεσαι αν θέλεις και στο χώρο μας, όπου οι θαμώνες είτε μιλούν είτε ακούν ρεμβάζοντας σιωπηλοί.

Monaliza είπε...

*ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! καλώς όρισες κι εσύ στο κατάστρωμα!

Ερατώ είπε...

Πολύ όμορφη σελίδα.
Ωραίο το ποίημα της ανάρτησης αυτής.
Καλό σου απόγευμα!

Monaliza είπε...

*Ερατώ καλό απόγευμα και σε σένα!
καλώς όρισες.... σε ευχαριστώ.

ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ είπε...

Πάνω σε ένα χνουδωτό μαξιλάρι, ή αγκαλιά με ένα χνουδωτό αρκούδι καμια φορά βλέπεις τα ωραιότερα όνειρα.
Καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες παρα για κάτι που δεν έκανες.
Μου αρέσει πολύ η γραφή σου

Monaliza είπε...

*Προτελευταίε κράτα σειρά με το μαξιλάρι ανα χείρας. Σε λίγο είναι η σειρά σου.Και μετά θα ρθει κι η δική μου.
Καλωσόρισες!