Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Ρουά ματ σε δύο πράξεις

Ιντερφερόνεια ζωή σε δύο πράξεις
η μία πριν κι η άλλη μετα την ευτυχία
μετράς ανέμους μ' άπνοια στη φαντασία
πρώτο το λάβαρο της δείλιας σου να κάψεις...

Ρουά ματ έκανες σκληρό στο βασιλιά μου
σ' ένα παιχνίδι που 'χει μόνο νικημένους
εγώ εντάχθηκα εξ' αρχής με τους χαμένους
λευκή βασίλισσα θρηνώ τη μοναξιά μου...

Δεν ειν' του πλήθους οι φωνές που σε χλευάζουν
ούτε η δική μου η στεντόρεια ιδέα
μόνος σου την εμβέλεια στερείς απ' την κεραία
και οι φωνές που σου μιλούν στα μέσα σου κουρνιάζουν...

Λεξοτανείλιος ψυχή με εξορίζεις
φόβος μη χάσεις τη ζωή σου επί ματαίω
κάθε σου λάθος καταπίνω -λες και φταίω-
κλείσε τα μάτια με το βλέμμα με φοβίζεις...

[....]






2 σχόλια:

Χαρά Τσακίρη είπε...

Λευκη μου βασιλισσα.... εσενα τιποτα πραγματικα δε σε φοβιζει! Τα ρουα ματ και τα σαχ ματ.... κι αυτα μες στη ζωη!!! Πολυ ωραια το εδωσες το ολο θεμα...!

Monaliza είπε...

Χαρούλα μου...παλιό το θέμα σαν κάτι σταφύλια...

σε φιλώ! να χαίρεσαι τον Γιάννη σου!