Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

Αυτοβιογραφικά

Μελαγχολείς εκ γενετής
κι όχι κατά περίσταση.
Ένθεν κι ένθεν σ'αγαπώ.
Στη μέση ένα τίποτα να σου θυμίζει
πως κάποτε ήσουν κάτι.




Monaliza


Μετά από το κάλεσμα του φίλου alps και της Ανέφελης Χριστίνας μου παίζω κι εγώ στο παιχνίδι.

Κι όλα αυτά Ιδιογράφως...










το αμάρτημα της χειρός μου

4 σχόλια:

Ανέφελη είπε...

Όμορφα γράμματα! Το ημερολόγιο και η γωνία λήψης δίνουν άλλον αέρα... Μπράβο.

Χάρηκα που έπαιξες! Καλό βράδυ.

παράλληλος είπε...

Όμορφα τα γράμματα!
Αλλά η αίσθησις*?

Καλησπέρα, την αγάπη μου!




*κατά τον Καβάφη.

Monaliza είπε...

''Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με..
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κι επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κι αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι..

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...''

Κ.Καβάφης

Autographcollectors είπε...

To ιδιόγραφο "αμάτημα της χειρός σου" ανέβηκε στο blog "ιδιογράφως".
Σ' ευχαριστούμε πολύ για την συμμετοχή σου.