Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2007

Τα τσιμέντα

Φτερά δυο μέτρα έβγαλα
και θέλω να πετάξω
πως θα ξεφύγω έλεγα
το δρόμο μου ν' αλλάξω...


Πού να σταθώ, πού ν' ανεβώ
στο πιο ψηλό κοντάρι
και πριν να πέσω στο κενό
να δώσω μια να τιναχτώ
να φτάσω το φεγγάρι...

Ρίζες στην άμμο έβγαλα
και θέλω να βλαστήσω
στην τύχη χαμογέλαγα
για να μη βλαστημήσω


Πως να σταθώ να κρατηθώ
να κάνω την πατέντα
κι ακόμα δύναμη να βρω
για να φυτρώσω στο μπετό
να σπάσω τα τσιμέντα...

με αφορμή αυτό το τραγούδι σας αποχαιρετώ προς το παρόν.

σύντομα θα τα ξαναπούμε.

οι φίλοι δε λένε αντίο,μόνο γειά χαρά!


φιλικά, Monaliza




9 σχόλια:

kyriaz είπε...

Τώρα που επέστρεψα φεύγεις;...

Τάκης Τσαντήλας είπε...

Υπέροχο όντως τραγούδι Ευτυχία και με απίστευτη ένταση.. έκσταση θα έλεγα.. Εύχομαι για σένα ότι καλύτερο και σύντομα να είσαι πάλι εδώ.. Γεια χαρά λοιπόν.. πάντα με την εκτίμηση μου στην πένα σου και στο πρόσωπο σου.:)

παράλληλος είπε...

Σπάσε τα τσιμέντα!

Να γυρίσεις με το καλό και όπου κι αν είσαι, να είσαι δυνατή.

Argy είπε...

Geia xara!!


filika,Argy :)

stixakias είπε...

Αυτό το προς το παρόν εγώ το διάβασα bold. Τονισμένο.
Προς το παρόν

Έτσι;

σύντομα θα τα ξαναπούμε

κι αυτό το κράτησα

το νου σου λοιπόν

Etien_N είπε...

Δεν είχα πέσει ποτέ ξανά πάνω στο blog σου. Σήμερα καθόμουν και έγραφα και εγώ ένα κειμενάκι ώστε να αποχαιρετίσω και εγώ κάποια πράγματα από την ζωή μου. Έντυσα και εγώ τις σκέψεις μου με τα τσιμέντα . εξαιρετικό blog θα σε επισκέπτομαι.

Monaliza είπε...

θα επιστρέψω. πάντα επιστρέφω. ή σχεδόν πάντα.
μέχρι τότε θα σας στέλνω νεύματα όπως η νέα ανάρτηση. καλό ξημέρωμα...

anthrakoryxos είπε...

Τώρα το ακούω mona.
Κι επειδή εδώ που είμαι, είναι δύσκολο να το 'βρω, βρήκα την πατέντα:
Να 'ναι καλά ο Γρηγόρης

Monaliza είπε...

τα έσπασα. ή έστω κατάφερα να τα φέρω στα μέτρα μου.
Monaliza